(జర్నలిస్టు పి.సురేష్)
ఆంధ్రప్రదేశ్లోని కాకినాడ జిల్లా వేట్లపాలెంలో జరిగిన బాణాసంచా తయారీ కేంద్రం పేలుడు మరోసారి మన పరిపాలనా వ్యవస్థలో ఉన్న తీవ్రమైన లోపాలను బయటపెట్టింది. ఫిబ్రవరి 28, 2026న జరిగిన ఈ ఘోర ప్రమాదంలో 20 మందికి పైగా కార్మికులు ప్రాణాలు కోల్పోవడం కేవలం ఒక ప్రమాదం కాదు — ఇది నిర్లక్ష్యం, నియంత్రణ వైఫల్యం, బాధ్యతారాహిత్యానికి ప్రతీకగా నిలిచింది.
ప్రమాదం జరిగిన వెంటనే అధికారులు స్పందించడం, తనిఖీలు ప్రారంభించడం, కేసులు నమోదు చేయడం సాధారణ ప్రక్రియగా మారిపోయింది. కానీ అసలు ప్రశ్న మాత్రం మారడం లేదు — ప్రమాదం జరగకముందు అధికారులు ఎక్కడ ఉన్నారు?
బాణాసంచా తయారీ పరిశ్రమ అత్యంత ప్రమాదకరమైన రంగం. పేలుడు పదార్థాల నిల్వ, తయారీ, రవాణా అన్నీ కఠిన నియమ నిబంధనలతో ఉండాలి. అయినప్పటికీ నిబంధనలకు మించి నిల్వలు ఉంచడం, భద్రతా ప్రమాణాలు పాటించకపోవడం వంటి అంశాలు బయటపడటం అధికారుల పర్యవేక్షణ వ్యవస్థ ఎంత బలహీనంగా ఉందో చూపిస్తోంది. ఒక యూనిట్లో అధిక నిల్వలు ఉంటే అది ఒక్కరోజులో జరిగిన పని కాదు. దీర్ఘకాలంగా కొనసాగిన నిర్లక్ష్యం ఫలితమే ఈ విషాదం.
మన దేశంలో ప్రతి పెద్ద ప్రమాదం తర్వాత ఒకే విధమైన దృశ్యం కనిపిస్తుంది — విచారణ కమిటీలు, తనిఖీలు, కఠిన చర్యల హామీలు. కొన్ని రోజుల తర్వాత అదే పరిస్థితి మళ్లీ కొనసాగుతుంది. బాధిత కుటుంబాలు మాత్రం జీవితాంతం నష్టాన్ని మోస్తూనే ఉంటాయి. ఈ చక్రం ఎప్పటివరకు కొనసాగాలి?
వేట్లపాలెం ఘటన మనకు ఒక ముఖ్యమైన సత్యాన్ని గుర్తు చేసింది: చట్టాలు ఉండటం సరిపోదు, వాటి అమలే ప్రజల ప్రాణాలను కాపాడుతుంది. కాగితాలపై ఉన్న నియమాలు నేలమీద అమలు కాకపోతే అవి అర్థరహితమే.
ప్రభుత్వాలు మారినా, విధానాలు మారినా, అధికార వ్యవస్థలో ముందస్తు తనిఖీల సంస్కృతి ఇంకా బలపడలేదు. ప్రమాదం జరిగిన తర్వాత చర్యలు తీసుకోవడం పరిపాలన కాదు; ప్రమాదం జరగకుండా నిరోధించడమే నిజమైన పాలన.
ఇలాంటి ఘటనలు పునరావృతం కాకుండా ఉండాలంటే కేవలం యజమానిని అరెస్ట్ చేయడం సరిపోదు. బాధ్యత ఎక్కడ తప్పిందో పూర్తిస్థాయిలో గుర్తించి వ్యవస్థాపక మార్పులు అవసరం. ఫైర్ సేఫ్టీ, పరిశ్రమల భద్రత, స్థానిక పరిపాలన — అన్ని శాఖలు సమన్వయంతో పనిచేసే విధంగా కఠిన మానిటరింగ్ వ్యవస్థ ఏర్పడాలి.
ప్రాణాలు కోల్పోయిన కార్మికులు కేవలం గణాంకాలు కాదు; వారు కుటుంబాలకు ఆధారం, సమాజానికి భాగస్వాములు. వారి మరణం మన పాలనా వ్యవస్థకు ఒక హెచ్చరికగా మారాలి.
వేట్లపాలెం విషాదం చివరి ఘటన కావాలంటే — బాధ్యతను గుర్తించే ధైర్యం, అమలు చేసే సంకల్పం ప్రభుత్వాలకు అవసరం. లేకపోతే “ప్రమాదం – స్పందన – మర్చిపోవడం” అనే చక్రం కొనసాగుతూనే ఉంటుంది.
